Chorwacja wyjazd i dzień 1

Tak wiem, wiem...
Miałam napisać po powrocie. No i piszę, tylko z lekkim poślizgiem.
Aklimatyzacja i wysoka ciąża nie ułatwiają powrotu do normalności.
Tym bardziej że odkąd wróciliśmy do Holandii to prawie cały czas pada... nie narzekam, co to to nie. Na wakacjach tak mi słońce dało do wiwatu że zaczęłam tęsknić za deszczem.

Ale wracając do tematu...
Droga przebiegła całkiem sprawnie. Z małym wyjątkiem na granicy z Chorwacją. Tam nie dość że remont drogi po stronie Słoweńskiej to jeszcze kontrola paszportów. Pół godziny w plecy...
Zanim jednak dojechaliśmy do Chorwacji to jeszcze kilka innych państw "zaliczyliśmy".
Niemcy ciągnęły się w nieskończoność. W sumie to połowa naszej trasy to były Niemcy. Jadąc do Polski tak ta droga się nie ciągnie jak wtedy. I co chwilę zwalniaj bo roboty drogowe. Całe szczęście że w sobotę po południu jechaliśmy to już ruch na drogach był mniejszy no i robotnicy mieli już wolne, to tylko spowolnienia drogowe były. Mimo to Oboje z Ukochanym ucieszyliśmy się gdy w końcu minęliśmy granicę Niemiecko-Austriacką .

Austria. Cóż. Jechaliśmy nocą to niewiele było widać. A początek przejazdu przez ten kraj przespałam. Obudziłam się dopiero gdy zaczęły się TUNELE. Matko ile oni tego mają. Zastanawiam się czy często mają tam wypadki na tym tunelowym odcinku. Przejechać go bez zaśnięcia za kierownicą to nie lada wyczyn. Dodatkowa informacja to taka że przejechanie tego odcinka jest płatne.
  

Nie powiem ile bo nie pamiętam, a rachunki już wywaliłam. Jedynym plusem tego kawałka drogi to widoki (pomiędzy tunelami). Akurat zaczynało świtać i można było podziwiać kawałek Alp poranną porą.

Cóż, Widok piękny. Ale chyba niewiele może mnie w górach już zachwycić. Jak od podstawówki prawie każda wycieczka szkolna jest w góry to chyba mogą się trochę przejeść. A Alpy już widziałam w gimnazjum i to dokładnie na tej samej trasie. Dla mnie nic specjalnego.
Wiem jednak, że dla innych góry są na 1. miejscu. Co mogłam zaobserwować choćby w kabinie samochodowej :)
Ukochanemu nie było łatwo przełknąć tego że tym razem nie pochodzi po tych wzniesieniach.

Innym razem kochanie...

Kolejnym krajem była Słowenia. Tu nastąpiła zamiana za kierownicą. I tak nie wychodzę z podziwu że tyle wytrzymał.
Starałam się jechać przepisowo bo nasłuchałam się od znajomych że tu są wysokie mandaty za przekroczenia prędkości. Jechać się fajnie jechało tylko "teściowa" ciągle zaglądała mi w oczy...

Może nie każdy zna ten kawał to go przytoczę:
"Czym różni się słońce od teściowej?
Niczym.
Bo na to i na to nie można długo patrzeć."

Wracając do trasy, jak pisałam wcześniej przed granicą zastał nas korek i to spory bo pół godziny praktycznego stania to nic fajnego.
Na szczęście po przejechaniu granicy Słoweńsko-Chorwackiej było już znacznie lepiej.
Jedyne co nas zatrzymywało to paliwo i bramki. Temperatura rosła dosyć szybko i naprawdę cieszyliśmy się z posiadania klimatyzacji w aucie. Jak się okazało, cieszyliśmy się także z czegoś innego ale o tym później.
Co ciekawe Krajobraz naprawdę szybko się zmienił ze Słowiańskiej zieleni na wypalony
beżowo-szary Chorwacji. Gdyby nie morze to byłby bardzo wycieńczający widok. Morze jednak jest i to tak czyste że już mi za nim tęskno. Do tego tak słone że ciągle jeszcze doprowadzam skórę do stanu w miarę nie łuszczącego się.
Podsumowując: Słońce, morze, czyste niebo bez jednej chmurki i mili ludzie. Czego chcieć więcej?
Wiecie, może i przesadzam ale dla kogoś kto mieszka w Holandii od paru lat widok tak czystego nieba nad głową naprawdę zachwyca.

Jedyne co nie zachwyca a przeraża to miasta.
Dla ścisłości miasta są piękne i naprawdę bezpieczne... dla dobrych kierowców ze sprawnymi hamulcami.
Po zajechaniu prawie pod wskazany adres zaczęliśmy się zastanawiać jak mamy wjechać pod pensjonat gdzie mieliśmy wykupiony nocleg. Nie dość że wąsko, kręto, to jeszcze 45 stopni pod górę. Jak ktoś jedzie z naprzeciwka to cóż, hamulec i wsteczny bo na podjazdach rzadko zmieszczą się dwa auta obok siebie, chyba że jest gdzieś zatoczka.
Dla jadących do Chorwacji Samochodem:
Sprawdź czy aby na pewno masz sprawne hamulce i ręczny, bo nawet parkingi są pod skosem.

Po zajechaniu na wskazane miejsce i rozpakowanie rzeczy nastąpiła eksploracja okolicy. Pierwsze w kolejności było morze. Hymmm... tylko jak tu do niego zejść? W ofercie pisało 300 m od morza. Tak to by się nawet zgadzało tylko zapomnieli o urwisku ;) Tak źle na szczęście nie było ale kilometr krętą śnieżką trzeba było pokonać. Zejść to jeszcze pikuś, wróć później gdy jesteś zmęczony pływaniem. A tu przed tobą jeszcze wspinaczka... Zakwasy murowane po pierwszym dniu. Bynajmniej u mnie. Nie chwalę się super kondycją, tak że nie jest mi wstyd gdy złapię zadyszkę na stromym podejściu.

Wieczorem zaczęło padać, a w sumie było burza z piorunami.
Odświeżające...
Powietrze przestało być suche jak papier. Niestety następne opady deszczu miały nas zaszczycić dopiero w dzień wyjazdu i to też dopiero po wyjechaniu z tego kraju.

Po zwiedzeniu najbliższej okolicy należało znaleźć jakiś kantor wymiany walut. Szukaj w internecie to nie znajdziesz... chyba że w większych miastach. Tak było też i z nami. Nic nie szkodzi bo trochę jeszcze poznaliśmy okoliczne miasta a widoki zapierały dech w piersiach.




Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Legenda o Pannie z rybą.

Holandia. Plaża Henschotermeer.

Polska. Wrocław. Poszukiwanie krasnalów. Wakacje majowe - 2 wyprawa. 24-04-2023